Hissedebilmek Çocuğu

 

Toplumumuzda çocuğun apayrı bir yeri vardır. Çocuk bizim için toprak gibi su gibi vazgeçilmezdir. Çocukla güneş açan bir yuva yine çocukla karanlıklara gömülebilir. Doğrularımız, yanlışlarımız, inanışlarımız bir çocuğu yetiştirmede en temek kaynaklarımızdır. Bizi yetiştiren anne ve babaları taklit ettiğimiz çoğu zaman gözlerimizden kaçmaktadır. Yeniliği batıl görmek, eskiyi silmek yaptığımız en büyük yanlışlar arasındadır. Çocuk yetiştirmek, bu iki temel anlayışı günümüze uyarlayarak ortaya koymakla mümkündür.

Anladıklarımız, düşündüklerimiz, çabalamalarımız çocuklar içindir. Kendimizin olan hayatı yaşayamaz hale gelir, ekseriyetle onların üzerine odaklanırız. Unuturuz kendimizi. Unuturuz ihtiyaçlarımızı. Bir de çocuk bunun farkına varırsa o zaman iş farklı bir boyut kazanır. Hatalarımıza yenisini eklemeyi, tekrarlayan hatalar sergilemeyi alışkanlık haline getiririz. Onlara iyi bir hayat vermenin, onlara bütün imkanları sunmak olduğu anlamına gelmediğini anladığımız zaman, değişen davranışlarımızın olduğunu gözlemleyebilir, yaptığımız yanlışlara karşı farkındalığımızın arttığını kavramış oluruz.

Bir cevap yazın