14-18 Yaş Yakınlaşma ve Yalnızlık

  • Bu dönemde gencin çekingenlikleri azalmış, kendine ait ölçütleri netleşmiş kendine güvenini yeniden kazanmıştır.
  • İlişkileri eskisine göre daha olgun ve ölçülüdür.
  • Karşı cinsle yakın ilişki kurmada kendini hazır hisseder.
  • Bu dönemde karşı cinsle “ilk ilişki” korkmadan yaşanabilir.
  • Burada sadece tensel bir yakınlık değil, ruhsal bir anlaşma ve paylaşmada söz konusudur.
  • Böyle bir ilişki iki taraf içinde doyurucu olacaktır.

Daha önceki dönemleri olumsuz geçen genç bu aşamada da rahat olamayacaktır. Bu nedenle yaşamındaki  gelişim süreçlerinin birbirini etkilediğini unutmamak gerekir.

  • Evini sosyal bir kurum olarak görmeye başlar.
  • Eleştiricidir.
  • Anne babayı eleştirmesine rağmen aile bağları güçlenmiştir.
  • Empati yeteneği gelişir.
  • Arkadaş sayısı artar.
  • Erkekler arkadaşlarını kendi cinsinden seçer.
  • Kızlar kişilik özelliklerine yakın arkadaş seçer.
  • Mantık ve gerçekçi düşünce artar.
  • Dil anlayışıyla sözcük seçimi yetişkinlerin düzeyine çok yaklaşır.
  • Kendi kendini eleştirebilir.

            15 YAŞ

  • Anne, baba, öğretmen için bu yaş genci çözülmesi zor bir bilmece gibidir.
  • İlgisiz ve kayıtsızdır.
  • Duyguları hassastır.
  • Alıngandır.
  • Ev içi ilişkileri zayıflar. (Evde az konuşup yalnız kalma eğilimindedir.)
  • Bağımsızlık arzusuna sahiptir.
  • Yasa ve geleneklerle belirlenmiş kurallara uymak zorunda olduğunu bilir.
  • Grup içinde bağımsızlığını, grubun baskısına karşı koruyabilir. Bu da onun gelişmesi için yararlıdır.
  • Ailesiyle bir toplantı ya da gezmeye gitmekten mutlu olmaz.
  • Rekabet duygusu da gelişir.
  • Arkadaşları arasında saygın olmak ister.
  • Bazı gençler okula ve öğretmene fazlası ile bağlanabilirler.
  • Yetenekler- eğilimler- liderlik özellikleri bu dönemde belirginleşir.
  • Diğer insanlara bağlı olduğu bilincinin gelişmesi  gençte gerginlik yaratır.

          16 YAŞ

  • Kendini iyi yönetebilir.
  • Duygusal açıdan dengededir.
  • Kendine olan güveni yeniden artar.
  • Bağımsızlık arzusu bağımsızlığı yaşamak isteğine dönüşür.
  • Bağımsızlığı doğal bir olgu olarak görür.
  • Ailesine de bağımsızlığını olağan bir şey olarak kabul ettirir.
  • Ailesinin kendisine uymasını umut eder.
  • Sürtüşmeler azalır.
  • Hoşgörülüdür.
  • Yaşamı olduğu gibi kabul eder.
  • İnsanlar hakkında ki bilgilerini derinleştirmek ister
  • Aile içi ilişkileri düzelmiştir.
  • Geleceğe daha fazla yönelme vardır.
  • Gencin kendini algılaması  kendine yetmesi  ve topluma uyması onu yetişkinliğe   iyice yakınlaştırmıştır.